Bij dit afscheid waren het paddenstoelen. Geen standaard bloemstuk, maar iets wat rechtstreeks uit zijn leven kwam.
Vroeger ging hij met zijn kinderen op pad in het bos om paddenstoelen te zoeken. Bukken, kijken, verzamelen. Thuis werden ze samen gedetermineerd. Waren ze eetbaar, dan werden ze klaargemaakt.
Toen de familie nadacht over de rouwkaart, kwamen zij zelf met een idee. Op de kaart werd gezet dat iedereen die wilde een paddenstoel mocht meenemen naar het afscheid.
De kleinkinderen maakten een houten plank met kleine spijkertjes erin. Het plan was eenvoudig en tegelijk bijzonder: iedereen kon zijn of haar meegebrachte paddenstoel op een spijkertje prikken. Die plank zou op de kist worden gelegd, in plaats van een bloemstuk.
In dit geval was dat veel passender en betekenisvoller dan een groot bloemstuk had kunnen zijn.
Een bijzonder moment onderweg naar Crematorium Zeister Bosrust
Onderweg naar Crematorium Zeister Bosrust moesten we even stoppen. Langs de rand van de weg stond een rode paddenstoel met witte stippen. De zoon had hem gezien.
“Die moet mee.”
En natuurlijk ging hij mee.
Bij het crematorium ontstond een bijzonder ritueel. Mensen liepen naar voren, één voor één, en prikten hun paddenstoel op een spijkertje.
Je zag de variatie. Grote, kleine, gevonden in het bos, meegenomen van huis. Je zag ook wat het deed. Het was verbindend.
Waarom dit afscheid zo passend was
Wat dit afscheid bijzonder maakte, was de herkenning. Iedereen wist: dit is hem.
Dit is hoe hij was. Met aandacht voor de natuur. Met plezier in het zoeken. Met nieuwsgierigheid.
De plank vol paddenstoelen op de kist vertelde meer dan welk bloemstuk ook had kunnen doen.
Dat is waar een afscheid over gaat. Niet over wat gebruikelijk is, maar over wat klopt bij iemands leven.
Een detail dat alles kan zeggen
Soms zit betekenis in iets eenvoudigs. In een detail dat voor buitenstaanders klein lijkt, maar voor een familie alles zegt.
Wil je van gedachten wisselen over een afscheid dat echt past bij wie iemand was, dan denk ik graag met je mee.
Bel me (030 249 66 90), app me, mail me (jerry@uitvaartutrecht.com) of stuur een bericht via het contactformulier.
Ik denk met je mee en help je om keuzes te maken die echt passen.
Terug naar het overzicht blogDe hond moet ook mee
Alle rozen lagen nog op de motorkap
