Wat als je het afscheid
net zo persoonlijk kunt maken
als het leven zelf?
Mijn persoonlijke ervaringen
Eén vast aanspreekpunt
Register uitvaartverzorger
Sinds 2012
Blog
Sinds kort schrijf ik zo nu en dan een kort stukje over mijn werk. Als herinnering voor mezelf en om mensen een kijkje in de uitvaartbranche te geven.
Wat doet een begrafenisondernemer eigenlijk, en wat niet?
april 2026
Veel mensen zoeken na een overlijden naar een begrafenisondernemer in Utrecht of een uitvaartondernemer. Maar wat doet een begrafenisondernemer eigenlijk precies?
Lees verder
Een afscheid vol herinneringen, over paddenstoelen en betekenis
maart 2026
Bij dit afscheid waren het paddenstoelen. Geen standaard bloemstuk, maar iets wat rechtstreeks uit zijn leven kwam. Lees verder over een persoonlijk afscheid bij Crematorium Zeister Bosrust, waar paddenstoelen op de kist meer betekenis kregen dan een traditioneel bloemstuk.
Lees verder
Natuurgraf in Utrecht op Kovelswade
februari 2026
Steeds vaker krijg ik de vraag: “Is natuurbegraven ook mogelijk in Utrecht zelf?” Het antwoord is: ja. Op begraafplaats Kovelswade is een speciaal gedeelte ingericht voor natuurgraven. Maar wat betekent dat precies?
Lees verder
Mijn eigen uitvaart deel 3: De kist
januari 2026
Een van de eerste keuzes bij een uitvaart is de kist. Of, zoals ik het zelf liever noem: de houten pyjama. “Ach, wat maakt het uit, hij wordt toch gecremeerd. Doe maar de basiskist.” Die hoor ik regelmatig. En dat is helemaal oké. Maar wat vind ik zelf eigenlijk belangrijk?
Lees verder
Mijn eigen uitvaart deel 2: De locatie
december 2025
Als uitvaartverzorger kom ik op veel plekken. Ik ken de begraafplaatsen en crematoria in de provincie Utrecht inmiddels beter dan mijn eigen keukenkastjes, en dat is fijn, want zo kan ik families goed adviseren. Maar als ik eerlijk kijk naar mijn eigen afscheid, dan voel ik dat het anders mag.
Lees verder
Mijn eigen uitvaart deel 1: De catering
november 2025
Sinds 2008 heb ik duizenden uitvaarten meegemaakt. Als drager, als uitvaartverzorger en als stille getuige van momenten die mooi, gek, ontroerend en soms heerlijk onverwacht waren. Hoe vaker ik bij een uitvaart ben, hoe vaker ik denk: hoe zou ik het eigenlijk zelf willen?
Lees verder
De hond moet ook mee
januari 2025
En toen was het zover. Hier is een week naar toegeleefd. Alle voorbereidingen zijn getroffen. Het zou een liefdevol en kleurrijk afscheid worden in de Kapel van de Begraafplaats St. Barbara in Utrecht.
Lees verder
Ik zou het liefst vandaag nog mijn moeder begraven
januari 2021
Het is woensdag 18.30 uur. De zon staat al laag en ik klap het zonneschermpje van mijn auto naar beneden. Ik ben op weg naar het Antonius ziekenhuis in Nieuwegein. Ik ken de route maar al te goed, want ik heb hier afgelopen jaar zelf meerdere onderzoeken en een operatie moeten ondergaan. Als ik de parkeergarage inrijd en later in dezelfde lift sta als acht maanden geleden schieten de herinneringen aan mijn opname door mijn hoofd.
Lees verder
Oh dan krijgt opa het nu weer warm
december 2020
Ik rijd aan het einde van de middag naar een verzorgingshuis in Amersfoort toe. Het regent en is daardoor best druk op de weg. Ik kijk op de klok. Het gaat me niet snel genoeg. Bij de melding van overlijden die ik een uurtje geleden telefonisch heb binnengekregen had ik gezegd dat ik er binnen een uur wel zou zijn. Dat gaat nu niet meer lukken.
Lees verder
Alle rozen lagen nog op de motorkap
november 2020
In de aula bij crematorium Den en Rust in Bilthoven passen in tijden van corona momenteel 50 personen. Bij grote uitvaarten moet men dus kiezen wie er uitgenodigd wordt in de aula en wie via een livestream mee kan kijken.
Lees verder